akıl işi midir
bir denizciye sevdalanmak
çapasına takılıp
denizinde boğulmak
o pirupak yüreğinde
dalgalarla kapışmak.
bir sefer çıkar oradan;
“haydi uzaklara kaptan!”
toparlansın özlemler,
konulsun bavula; balıklardan kalpler.
o liman artık senin,
dümeninde ellerin
ellerine gereken ise bir halat,
uzaklardan
beni sana getiren..
yosun kokan teninde buldum kendimi birden,
deniz dalgalı saçlarında boğuluverdim aniden.
o an zorluk çektim anlamakta ve anlatmakta;
ben miydim balık, dibinde ki miydi denizin?
inanın onlar bunun cevabına hiç inanmak istemedi..
balıklar gibi hürdüm
onlar gibi özgür
bir balık olsa yerimde
yüzgeçlerle uçuverirdi;
gökyüzüne..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder